Eleksyon 2010

Malayo pa ang eleksyon, kanya-kanya na ang mga batikan. Batikan sa pamumulitika, batikan at beterano na sa larangan ng halalan.

Ang pagboto ay simbolo ng ating pagiging isang demokratikong bansa. Ito rin ay isang paraan upang maipadama natin ang ating hinaing sa mga kinauukulan, upang mailuklok ang sa ating pananaw ay makakapag-silbi ng walang pag-iimbot sa bayan.

Subalit bunsod ng malawakang mga bilihan ng boto, dagdag-bawas, at dayaan mula sa pinakamaliit na pwesto sa pamahalaan hanggang sa sentro ng kapangyarihan, alam natin na ang katotohanan ay wala rin itong kahihinatnan. Pare-pareho lang ang mga iyan. Kung hindi magnanakaw sa bayan, habol lang ay kapangyarihan.

Sa kabila ng kawalang pag-asa sa bulok na sistema ng halalan sa bansa at sa mga nagpapanggap na mga lider ng bayan, walang ibang pamamaraang mapayapa at ligal kundi isulong ang mga tunay na lider at indibidwal na may progresibong pananaw. Sila na walang personal na interes kundi ang isulong ang bayan para sa tunay na pagbabago. Sila na ayon sa karanasan ay kadamay na ng mga maralita, mga magsasaka, mga manggagawa, at ng mga ordinaryong mamamayan mula’t mula pa.

Ang pakikibaka para sa tunay na pagbabago ay hindi nagsisimula at nagtatapos sa halalan. Ito ay mahabang proseso ng pag-aaral, pag-aanalisa at tamang pagkilos. Ang halalan ay isa lamang sa maraming pagkilos na kailangang lahukan ng bayan.

Upang maibsan ang pangit na mukha ng halalan sa Pilipinas, na ibinunga ng matagal na kawalan ng isang maayos na sistemang elektoral, at direktang ipinamukha sa taong bayan ng sabwatan ng mga tiwaling opisyal ng Comelec at mga pulitiko, kagyat na kailangan ng mga bagong batas upang ang mga ito ay maisaayos.

Sa pamamagitan ng blog na ito, pagtutulong-tulungan nating busisiin at ibulgar ang mga nakatagong trapo sa mga pulitikong pumupustura bilang susunod na lider ng bansa. Upang nang sa gayon, sa darating na halalan sa 2010, tayo ay makakapili ng syang karapat-dapat.