Tulog Mantika

Dili yata at ang utak ko ay nawala. Ang diwa ay parang naunsyaming humimlay. Ilang araw, buwan ding namahinga sa pagsusulat. Wala lang ginawa kundi manood, hanggang mga mata ay kusang kubabawan ng mga dumudugong mga muta.

Kaya siguro parang nawalan ng ulirat, gana at pakialam sa mundo ay tumamlay. O sadya lamang na abala sa mga bagay bagay na walang kinalaman sa external at puro lang internal at personal.

Noong nakaraang linggo, naisip ko… bakit parang nawalan ng talas ang dila ko? Bakit parang nawala ang kapal ng mukha ko? Bakit tila lumamig ang takbo ng utak ko? Dati rati ay parang blade kung makahiwa ang mga naiisip kong mga salita. Noon ay tila wala akong pakialam kahit pa demanda ang katapat ng mga sulat. At ang mga akda ay malinaw na lumalabas ang tindi ng galit at init ng ulo sa mga isyung talaga namang nakapagngangalit ng mga panga.

Paubos na ang bigas dun sa bigasang bayan. Ipinamimigay na ang lupa ng bansa sa mga Intsik. Patapos na ang termino ni Gloria. Umeepal na naman si Palparan. Umaalagwa na naman sa ere ang usapin ng Charter Change. Medyo tahimik na ang isyu ni Lozada. Pero hindi na pa rin natatahimik ang bayan.

Hanggang ngayon, katulad ng mga walang pakialam, tulog mantika pa rin ang utak ko.

~ by BURAOT on May 6, 2008.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: